بازگشت
مقایسه تصویری بازپخت کوانتومی و سیستم‌های مبتنی بر گیت برای استراتژی سازمانی.

دی-ویو در برابر ریگتی: تقابل بهینه‌سازی تخصصی و محاسبات کوانتومی جهانی در سال ۲۰۲۶

May 2, 2026By QASM Editorial

با ورود به نیمه دوم سال ۲۰۲۶، صنعت پردازش کوانتومی از مرحله آزمایشگاهی خارج شده و به قلب زیرساخت‌های استراتژیک نفوذ کرده است. امروز دیگر سوال این نیست که «آیا کوانتوم کار می‌کند؟»، بلکه سوال این است که «کدام معماری برای مسئله ما مناسب‌تر است؟». در این میان، دو رویکرد متفاوت از سوی دو شرکت پیشرو، یعنی دی-ویو (D-Wave) و ریگتی (Rigetti)، فضای رقابتی سنگینی را ایجاد کرده‌اند.

دی-ویو: سلطان بهینه‌سازی با معماری آنیلینگ

دی-ویو با پلتفرم Advantage2 خود که اکنون در سال ۲۰۲۶ به بیش از ۷۰۰۰ کیوبیت فعال دست یافته، همچنان پرچمدار رویکرد آنیلینگ کوانتومی (Quantum Annealing) است. این شرکت آگاهانه بر یک هدف متمرکز شده است: حل مسائل بهینه‌سازی ترکیباتی. از مدیریت زنجیره تأمین در بنادر بزرگ خلیج فارس تا بهینه‌سازی شبکه‌های توزیع انرژی، دی-ویو نشان داده است که در پیدا کردن «بهترین پاسخ» در میان تریلیون‌ها حالت ممکن، بی‌رقیب است.

مزیت اصلی دی-ویو در سال جاری، پایداری عملیاتی و رابط‌های نرم‌افزاری بالغ آن است که به مهندسان اجازه می‌دهد بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های تصحیح خطا در سطح گیت، مسائل دنیای واقعی را مستقیماً به فرمت کوانتومی ترجمه کنند.

ریگتی: پیشگام مدل گیت و محاسبات جهانی

در سمت دیگر میدان، ریگتی با پردازنده‌های کوانتومی ماژولار سری Ankaa، بر روی مدل گیت (Gate-based) یا همان محاسبات کوانتومی جهانی تمرکز کرده است. برخلاف دی-ویو، سیستم‌های ریگتی برای اجرای هر الگوریتم کوانتومی طراحی شده‌اند؛ از شبیه‌سازی‌های دقیق شیمیایی برای کشف داروهای جدید تا الگوریتم‌های پیشرفته رمزنگاری.

در سال ۲۰۲۶، ریگتی با بهره‌گیری از معماری تراشه‌های چندگانه (Multi-chip modules)، توانسته است بر چالش مقیاس‌پذیری غلبه کند. اگرچه تعداد کیوبیت‌های ریگتی نسبت به دی-ویو کمتر است، اما قدرت و انعطاف‌پذیری این کیوبیت‌ها در اجرای گیت‌های منطقی، آن‌ها را برای کاربردهایی که فراتر از بهینه‌سازی صرف هستند، به گزینه‌ای ایده‌آل تبدیل کرده است.

تخصص در برابر انعطاف‌پذیری: کدام را انتخاب کنیم؟

مقایسه این دو شرکت در سال ۲۰۲۶ نشان‌دهنده یک تقسیم بازار واضح است:

  • D-Wave: مناسب برای صنایعی که با لجستیک، زمان‌بندی، و تخصیص منابع در مقیاس بزرگ سر و کار دارند. اگر مسئله شما پیدا کردن کمترین هزینه یا کوتاه‌ترین مسیر است، دی-ویو برنده مطلق است.
  • Rigetti: مناسب برای بخش‌های تحقیق و توسعه (R&D) پیشرفته، صنایع داروسازی و امنیت سایبری. برای شبیه‌سازی رفتار مولکول‌ها یا توسعه هوش مصنوعی کوانتومی (QML)، معماری ریگتی تنها راه حل منطقی است.

آینده پیش رو: همگرایی یا تمایز بیشتر؟

مشاهدات ما در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که شکاف بین این دو رویکرد در حال عمیق‌تر شدن است. در حالی که دی-ویو بر کارایی تجاری آنی تمرکز کرده، ریگتی در حال سرمایه‌گذاری بر روی «تصحیح خطای کوانتومی» (QEC) است تا به رویای کامپیوتر کوانتومی کاملاً بی‌نقص نزدیک شود. برای متخصصان تکنولوژی در منطقه ما، درک این تمایز نه تنها یک ضرورت علمی، بلکه یک ضرورت اقتصادی برای تخصیص بودجه‌های فناوری است.

مقالات مرتبط